Brief 33

Ola Tim,

 

Had je zin om in een goed huwelijk te stoken of wil je gewoon dat ik onterft word door mijn vader? Gewoon nieuwsgierig naar de bedoeling van de vraag in jouw vorige brief. Agh, gelukkig zijn de mannen in mijn leven niet zo kleinzerig. Dus laten we maar eens beginnen met het antwoord op die vraag: waarom is vaderdag minder belangrijk dan moederdag? Simpel, jij bent 10 keer gestorven tijdens het trailrunnen, maar dat is niets in vergelijking met een bevalling. Om in het sport thema te blijven; het is op z’n minst alsof je 8 uur lang doodziek een marathon aan het rennen bent met te krappe schoenen. Is toch wel een puntje voor de moeders. Op naar de 2-0.

 

Je hoeft niet bang te zijn dat ik heel mijn bevallingsverhaal hier ga vertellen. Daar zit niemand (en vooral vaders niet) op te wachten. Maar ik ben dus moeder van een lieve jongen van anderhalf. Moeder worden is één van mijn grootste wensen die in vervulling is gegaan. Ook al ben ik nooit het meisje geweest wat met poppen speelt, niet het meisje dat met haar huisdieren in een kinderwagen rondrijdt en ook niet de moederkloek van de vriendengroep. Nu het moederschap werkelijkheid is, ben ik nog steeds niet je typische mama. Klopt, daar moest ik zelf ook even aan wennen. 

Alle grote toekomstplannen komen met een verwachting. Nog nooit heb ik er zo ver naast gezeten. Toen ik voor het eerst zijn kleine lijfje in mijn armen hield, was het een vreemde. Dit lieve frummeltje hoort bij jou, alleen voelt het nog niet zo. Dan komt de paniek. By far, de slechtste raadgever. De rode knop is ingedrukt en kan niet zomaar uit. Waarom voel ik het nog niet? Ademt hij wel? Wat als ik doodga? Heb ik hem wel genoeg gegeven vandaag? Is het te warm? Alle vragen opgesomd: ben ik een goede moeder en kan ik dit wel?    

Adem in. Adem uit.
Paniek gaat langzaam over. Het wordt weer wat kalmer in het hoofd. Ik kan relativeren en sta niet meer op de overlevingsstand. Jezelf weer horen denken kan fijn zijn, totdat je tot de conclusie komt dat je niet van nature de zorgzame, voorzichtige, zachtaardige moeder bent. Het beeld dat nog steeds als ideaal wordt gebruikt in deze maatschappij. Het beeld dat je je huishouden, opvoeding, werk, vrienden, familie en liefdesleven vanzelfsprekend vrolijk op orde hebt. Adem in. Adem uit. De paniek komt weer naar boven. Totdat je je verhaal deelt en je niet meer alleen bent. Je kan accepteren dat jij een moeder bent, die al spelend, stoeiend, uitvogelend en al lerende nog steeds een topper bent.

Dus aan alle papa’s: dit is waarom moederdag belangrijk is. Het draait niet om cadeautjes (nou ja, ze zijn altijd meer dan welkom natuurlijk). Die ene dag in het jaar is belangrijk omdat jij als vader (of als mede-moeder) vertelt waarom jouw partner specifiek een goede mama is. Laat haar de waardering zien voor alles wat ze voor jou en het gezin doet. Laat haar voor één dag genieten en niet hoeven nadenken over wat voor moeder ze is. Maar vertel haar wel een duizend keer wat ze goed doet. Ik beloof je; dat is veel meer waard dan een Ritualspakket. 

Maar vaders verdienen toch hetzelfde? 
Klopt, vaders moeten dit ook horen. In die zin is vaderdag dus evengoed belangrijk om met viltstift in je agenda te noteren. Toch zie ik een klein verschil. En ik wil niet op lange tenen trappen. Of zout in open wonden strooien. Maar wat me opvalt is dat vaders toch vaker te horen krijgen wat voor leuke vaders ze zijn. Niets uit rancune, maar denk eens heel even terug: hoe vaak hoorde jij van een vreemde of van een familielid dat je een leuke papa bent? En waarom was dat? Precies, omdat je ze speentje niet was vergeten. Of omdat je zo schattig met hem knuffelde. Omdat je op je papadag zo fijn de schommel duwde in de speeltuin. Cute. 

Hé en paps: dat doe je ook hartstikke goed. Maar gebruik die ene 14 mei dan om de balans weer even recht te trekken. Ook al vind je het misschien maar ‘commercieel gedoe’ en voelt die dag van complimenten geven voor jou als ‘een marathon met te krappe schoenen’. Ik beloof je: bij de finish is het een en al gedeelde euforie. 

Weet je wat ook een euforisch gevoel geeft? Het kopen van een huis. Daar weet Keijzer Nick alles over. Hij heeft namelijk dit jaar een grote-mensen-huis gekocht. Dus Nick, grootgrondbezitter, ouwe laminaatlegger, kun jij ons meenemen in het avontuur van het kopen van een huis?

Liefs,

Lau

 

 

Copyright Uitgesproken Gasten 2023 Alle rechten voorbehouden